Lieve ouders van Nederland

Lieve ouders van Nederland,

Ik weet eigenlijk niet wie u bent en hoe u eruit ziet, er zijn er zoveel van u. Maar ik wil graag eens wat bespreken…

Mijn zus en ik, dat gaat niet zo. Ik ben blij met mijn zus en we houden wel van elkaar, maar we zijn zo verschillend. Het is bijna niet te geloven dat wij uit hetzelfde gezin komen. Ik snap er zelfs soms ook weinig van. Onze opvattingen over alles liggen werkelijk mijlenver uit elkaar. Ik neem het haar niet kwalijk dat we geen beste vriendinnen zijn, zoals je in series en films weleens ziet. Ik hoop dat ze het mij ook niet kwalijk neemt, je kan dingen gewoon niet forceren. Als we samen zijn is het heus gezellig, maar zet ons niet langer dan 24 uur bij elkaar. Nee, dat werkt niet.

Maar afgelopen vrijdag borrelde bij mij echt het zussengevoel naar boven. In tranen appte ze mij dat ze tot op het bot gekwetst was en nog erger, haar zoon helemaal. Een tienjarig jongetje met zijn eigenaardigheden, maar werkelijk hartstikke vriendelijk en geen kwaads in zin. Naar niemand toe.

Is uw kind 100% leuk? Wil de hele wereld eigenlijk een kopie van uw kind of moet u toegeven dat hij of zij echt af en toe een draak van een kind is, Oost-Indisch doof, hardleers en brutaal. Ik denk het laatste, toch?  Ja, nou point made. Geen enkel kind is 100%  leuk. Geen kind, geen volwassene. Niemand niet.

Maar terugkomend op mijn tienjarige neefje,  we noemen ‘m vanaf nu… eh Bram! Bram was buitenspel gezet op school. Hartstikke opzij, jij-hoort-er-niet-bij. Punt. Duidelijk?  Een kindje uit de klas is jarig geweest en gaf een partijtje. De uitnodigingen werden uitgedeeld en hij zat er niet bij. Geen probleem, je kan niet alle kinderen uitnodigen, je valt soms buiten de boot. Je leert op de basisschool de harde kanten van het leven. Het leven is geen groot feest, niet iedereen vind elkaar leuk. Get over it. Wacht, je kan niet alle kinderen uitnodigen? Alle kinderen wáren uitgenodigd! Allemaal!
Behalve hij.

Ik kan me voorstellen hoe verdrietig je moet zijn, als de dag van het feestje aanbreekt en je erachter komt, dat iedereen uit je klas naar dat feestje mag, behalve jij. Ik denk zelfs dat je als volwassene even moet slikken als je erachter komt dat een collega een BBQ heeft georganiseerd en iedereen is  uitgenodigd, behalve jij.

Mijn zus begreep het gewoon niet, hoe kon dit nou gebeuren, waarom nou hij? Waar vind je op dat moment de woorden van troost die zo’n kind op dat moment nodig heeft? Niet. Die woorden zijn er niet. Het is niks anders dan keihard, Klote met een grote K. Dat was dus het moment waarop mijn zussengevoel opborrelde. “Oké wie is het, wie is die moeder of vader, waar wonen ze, zal ik ze in elkaar slaan? Zal ik ze op het matje roepen? Verdommenogantoe!”
En nee, natuurlijk heb ik dat niet gezegd. En ik zal nooit agressief op uw of wie z’n stoep dan ook staan, ook niet als het mijn eigen kind betreft.

Er zijn  televisie-programma’s aan gewijd, dagbladen en hippe glossy magazines staan vol met verhalen over gepeste kinderen, over dat het niet mag gebeuren, dat we er iets aan moeten doen, zijn de pestprotocollen op school in orde, doet de leraar/lerares er iets aan, wordt zo’n kind beschermd, laten we die pestkoppen aanpakken. Laten we een streep trekken in de gymzaal en confronterende verhalen vertellen en  ze over die lijn laten lopen als ze zich herkennen in die verhalen, laten we, laten zij zich, laten…

En ik vind het prachtige, verdrietige, mooie en confronterende verhalen en programma’s en zo. En u heeft ze ook gezien en gelezen en bent het volkomen met mij eens. Dat weet ik 100% zeker. Maar moeten we misschien terug naar de kern? Moeten we misschien samen als volwassenen, als ouders, onze kinderen thuis al leren dat iedereen anders is? Dat we elkaar niet allemaal aardig vinden, maar dat dat ook helemaal niet hoeft. Alleen dat uitsluiten verschrikkelijk is. Als we erachter komen dat ons kind dat doet. Dat ons kind nog een kind is, en blijkbaar zelf dat soort dingen nog niet begrijpt, laten we hen dan sturen. Laten we hen dan leren hoe het moet. Te beginnen bij simpele dingen als schooltoernooitjes, een team samenstellen bij de gym én kinderfeestjes. Bespreek dit thuis aan de eettafel.

In dit geval; Je nodigt óf je vrienden uit óf de hele klas. Met de nadruk op hele. Iedereen. Niets daartussen. Vraag het gewoon eens aan uw kind, of het bij hen gebeurt in de klas, in hun voetbalteam of waar dan ook. Het is uw verantwoordelijkheid een kind op te voeden. Te sturen. Te vormen tot wie het later wordt. Zonder dat zijn kinderen doelloos. Uw kind ligt niet op tijd op bed, als u dat niet aangeeft. Uw kind eet geen groenten, als u dat uw kind niet voorschotelt. Uw kind begrijpt nog niet wat kwetsend is, als het henzelf nog niet is aangedaan. Kinderen zijn een blanco velletje wat nog volgeschreven moet worden, met eigen woorden. En het is uw taak om soms woorden door te strepen, te verbeteren en er op- en aanmerkingen naast zetten. Met een rode pen.

Straks als ze groot zijn, schrijven ze zelf verder.  En als het goed is, staan er dan minder fouten in. Minder. Niet foutloos, uiteindelijk zijn het gewoon mensen. Net als u en ik. En wilt u dan op uw eigen velletje papier, met rode pen wat op- en aanmerkingen erbij zetten? Dat u omwille van kinderen zoals Bram hierover gaat nadenken?

Nou, in ieder geval bedankt voor uw tijd, ik vond het een fijn gesprek…

Share

79 Comments

  1. Bram
    mrt 10, 2015

    Dank je wel, namens Bram!

    Beantwoorden
    • M Gielissen
      mrt 12, 2015

      Ik kan dat volkomen begrijpen.
      Ik het dit zelf ooit meegemaakt maar dan andersom???
      Mijn jongste was jarig en wilde ook de klas uit nodigen slechts 2 kinderen niet!!!.
      Ze had daar haar reden voor want je kunt natuurlijk niet met iedereen bevriend zijn.
      Als ouder sta je dan voor een moeilijke opgave.
      Ik heb met haar gesproken en haar gevraagd hoe ze het zou vinden als het andersom was en zij niet werd uitgenodigd?? Niet leuk…maar ze bleef bij haar standpunt. Mijn reactie iedereen uitnodige of helaas geen feestje..Een kleine gok die niet de uitwerking had die ik verwachte, maar ze liep boos naar boven en ik vond ’s vond een briefje naast mijn bed” bedankt dat ik voor jou geen feestje mag geven””
      Dat deed pijn, verdomde pijn , want ze was best boos op mij.
      Ik heb dit 2 dagen laten bezinken en toen opnieuw met haar gesproken, alsnog een feestje maar toch echt iedereen. Afspraak niet na de school maar tussen de middag met alle kinderen en leerkrachten van haar klas eten.
      Ze vond het prachtig want dit was iets heel anders. Omdat we niemand wilde verplichten was de afspraak allemaal komen maar geen cadeautje!!!.Ondanks dat werd er toch 1 gezamenlijk cadeautje gekocht waar iedereen wel of niet aan mocht bijleggen.
      Ondanks dat ze het dus niet helemaal eens was in eerste instantie is er dus toch een compromis gesloten.
      Niemand viel buiten de boot, iedereen was welkom en niets verplicht.
      De kinderen en leerkrachten zijn gekomen, hebben gegeten( nooit geweten dat sommige 5 broodjes hamburger konden eten ha ha..) Alles werd netjes opgeruimd voordat ze weer naar school zijn gegaan en het was een SUPER leuk feestje waar niemand werd uitgesloten.iedereen heeft genoten en mijn dochter uiteraard ook!!
      Ik wil hiermee aangeven dat ik het erg sneu vind voor BRAM dat wil niemand ook al is hij niet met iedereen bevriend.
      Jammer dat de ouders va het desbetreffende jarige kind hier niet een wijze levensles van hebben gemaakt door uit te leggen dat sommige dingen echt niet kunnen , ook al vind je het niet leuk.(draai de rollen gewoon om)
      Sterkte voor Bram en ik zou zeggen maak er zelf met een andere vriendje een super gezellige dag van en breng Bram bij dat hij een sterke jongen is en een moeilijke les heeft geleerd, maar dat niet alle mensen zo zijn.
      Hij zal dit zelf, en hopelijk ook later zijn kinderen nooit laten gebeuren.

      Beantwoorden
      • Gerard
        mrt 13, 2015

        Geweldig opgelost 😉

        Beantwoorden
      • mrt 13, 2015

        Ik weet hoe het voeld al heb je er als jong kind nog niet zo veel last van. Maar als je ouder bent kan het in eens zo zijn dat je niet meer goed met je zus of broer over weg kan groet een lief hebben de zus

        Beantwoorden
      • Jacqueline
        mrt 13, 2015

        Wat een geweldige oplossing!

        Beantwoorden
      • Stephanie
        mrt 14, 2015

        Ik hou van moeders en vaders die hun verstand gebruiken en de leiding nemen. Het niet overlaten aan hun kind en dan ook nog eens in oplossingen denken. Briljant en slim. Zo hoop ik het later ook te doen!

        Beantwoorden
    • christine
      mrt 12, 2015

      Verschrikkellijk, ik weet perfect hoe je je voelt.
      Ik heb net hetzelfde meegemaakt toen ik een klein meisje was…
      De hele klas mocht naar een subtropisch zwembad behalve ik.
      Daar sta je dan, tranen met tuiten, grote krop in de keel.
      Het mooie aan de situatie was dat ik gepest werd doordat ik in het eerste leerjaar het pestplan van de pesters overhoorde(wie zullen we eens gaan pesten…. ) en opkwam voor het slachtoffer (het meisje dat het feestje gaf)nog voor het pesten begon, de reactie luide, oh, is dat meisje leuk? Dan pesten we jou!
      6 jaar heeft het geduurd, en geen volwassene die er iets aan probeerde te doen, niet mijn ouders, niet de leerkrachten, niet de ouders van de pesters…
      ach what doesn’t kill you makes you stronger, ik ben blij dat ik er goed uitgekomen ben(weliswaar een paar tanden armer), en hoop van harte dat dit voor Bram ook zo zal zijn(beter nog: dat er bij hem wel iets aan gedaan word)

      Beantwoorden
  2. Math Dirkx
    mrt 10, 2015

    Ja weer zo’n verhaal waar ik stil van word. En ik kan een lang verhaal kort maken: je hebt helemaal gelijk. Het begint thuis, gewoon thuis met alles wat je beschrijft. Ouders hebben de belangrijkste rol. En nee, perfect wordt niemand maar je kan wel je best doen om dichtbij te komen. En Bram; je hebt een kanjer van een tante ! ik stuur jou en je tante een dikke knuffel ! Liefs, Mathijs.

    Beantwoorden
  3. eric
    mrt 11, 2015

    Tsja, wat moet ik hier nu op zeggen.
    Ik begrijp het gevoel heel erg goed maar, er is altijd een maar.
    Ik als ouder ken echt niet alle kinderen die bij mijn kinderen in de klas zitten. Dus als hij zegt ik nodig de hele klas uit en sluit er eentje buiten dan weet ik dat echt niet. Het zou me niet eens opvallen.
    Vervolgens kan het zo zijn dat de jarige absoluut niet op kan schieten met de niet uitgenodigde.
    Moet je die dan op je feestje uitnodigen ?
    Ik denk dat er voor de leerkracht hier een mooie taak weggelegd is om te kijken of er iemand helemasl buitengesloten word of dat het een eenmalig iets is. Het wil nml niet zeggen dat de andere kinderen hem ook buitensluiten.
    Maar ik ben het met je eens dat het lullig is.
    Ik zou met zijn verjaardag een geweldig feest geven iedereen uitnodigen en er echt een spektakel van maken waar ze het nog lang over zullen hebben.
    En raad eens wie er dan uitgenodigd is………
    Daarnaast zou ik even contact opnemen met de ouders van dat jochie en uitleggen wat er gebeurd is, zodat zij weten wat er speelt.

    Beantwoorden
    • hilde
      mrt 11, 2015

      Als je de hele klas uitnodigt moet je de hele klas uitnodigen en niet die ene niet. Waar je dan misschien niet zo gied mee op kunt schieten. Het is OF de hele klas OF alleen je echte vrienden.

      Beantwoorden
    • N
      mrt 11, 2015

      de leerkracht heeft de taak te kijken of er niemand wordt buitengesloten? Ja misschien op het schoolplein, maar hij/zij heeft vooral de taak onze kinderen van alles te leren. En ik heb het idee dat ze daar hun handen aan vol hebben.
      Of iemand wordt uitgesloten bij een feestje vind ik de taak van de ouders. En het is niet zo moeilijk 1 vraag aan de leerkracht en je weet hoeveel kinderen er in de klas zitten. Je kind kan dan ook per ongeluk iemand vergeten. Bovendien wil dat toch al weten voor de traktatie of niet?

      Beantwoorden
    • Danielle
      mrt 11, 2015

      Daar hebben ze nou klassenlijsten voor 🙂 Als ze gaan trakteren weet je toch ook hoeveel kinderen er in de klas zitten….als je dan de hele klas uitnodigd….weet je toch ook hoeveel kinderen er dan in de klas zitten…? Hier kan dat niet en dus komen alleen de beste vriendjes. Iemand buiten sluiten is vreselijk!! En ja….dat soort dingen worden hier dan ook echt wel besproken. Je hoeft niet met iedereen dikke vriendjes te zijn…iedereen is anders en leuk of minder leuk op zijn of haar eigen manier….maar juist dat is wat de wereld leuker maakt….anders was het ook maar saai! 🙂

      Beantwoorden
    • Juf
      mrt 11, 2015

      Ik lees uw reactie en ik MOET reageren.
      Ik ben zelf juf en deze zin “Ik denk dat er voor de leerkracht hier een mooie taak weggelegd is om te kijken of er iemand helemasl buitengesloten word of dat het een eenmalig iets is.” vind ik wel erg makkelijk.
      Bij mij op school gebeurt het regelmatig dat hele klassen worden uitgenodigd. En dan vragen de ouders om een leerlingenlijst!
      Het is samenwerken, het piramidemodel ouders, school, leerling. Als een factor niet meewerkt, dan kan het niet opgelost worden. Ik hoop dat u hier over na zal denken.

      Beantwoorden
    • annet
      mrt 11, 2015

      Hiermee leg je het probleem weer bij de klasseleraar neer…. spijt me, maar waarom weet jij niet wie er allemaal in de klas zitten??? je hebt ouderavonden, je krijgt overzichten…. en om als ouder mee te werken aan het uitsluiten van 1 kind: NEE, ik vind het echt heel vervelend om te zeggen, maar hier schiet je toch echt tekort als ouder zijnde. Je mag dan blij zijn dat jou kind popie is, maar ondertussen trap je een ander kind de grond in. Hier ligt toch echt een opvoedkundig aspect van de ouder….. je hebt dan volgens mij nog iets goed te maken (en op zijn minst excuses te maken) naar het overgeslagen kind….

      Beantwoorden
    • wybe
      mrt 12, 2015

      “ik denk dat hier een mooie taak voor de leraar ligt” Het GEMAK waarmee dat wordt geschreven. Ik ben geen leraar, maar ik zou zeggen: het is uw kind, het is uw taak. Niks afschuiven op een leraar. Ga zelf eens een jaartje voor de klas staan! Sorry, maar ik kan hier echt heel kwaad van worden. Alles wat er in de wereld moet veranderen wordt afgeschoven op een zwaar onderbetaalde overbelaste leraar.

      Beantwoorden
    • kissy
      mrt 12, 2015

      Sorry, maar wat een onzin vind ik dit! Ik kan me voorstellen dat je niet alle kinderen uit de klas bij naam of persoonlijk kent, maar ik vind het wel de verantwoordelijkheid van de ouder om te onderzoeken wie er uitgenodigd zijn op een feestje en wie niet. Aan het begin van een schooljaar worden er vaak klassenlijsten meegegeven aan de kinderen. Maar als dat bij jullie niet zo is zou je naar de leerkracht kunnen gaan en vragen of er zo’n lijst beschikbaar is, en desnoods vragen hoeveel kinderen er in de klas zitten.
      Ik vind het inderdaad ook de taak van de leerkracht om opvallende zaken hierin te observeren en bespreekbaar te maken in de groep. Maar ná de ouder, eerst de ouder, dan de leerkracht. De leerkracht is in mijn ogen niet degene die dat deel van de opvoeding over moet nemen. Daarnaast worden uitnodigingen vaak op het schoolplein uitgedeeld en heeft de leerkracht hier minder kijk op.
      Buiten dit alles is het natuurlijk zo dat niet alle kinderen elkaar aardig vinden! Maar als een kind de héle klas uitnodigt, behalve één kind, dan gaat er iets goed mis volgens mij! Zoals de schrijfster van het artikel al aangeeft: of de hele klas, of alleen zijn of haar vrienden…

      Beantwoorden
    • kissy
      mrt 12, 2015

      Oh, hahaha…. Of al het bovenstaande… Ik was zo druk met mijn gevoel van ‘ik ben het hier NIET mee eens en ik MOET reageren’ dat ik niet eens naar de reacties heb gekeken 😉

      Beantwoorden
    • Klomp
      mrt 12, 2015

      Typische reactie van een moeder die het niets kan schelen. Ik weet toch niet wie er allemaal in die klas zitten…? Wat een onzin.
      Lullig? Jij noemt compleet buitengesloten worden LULLIG?
      Geen interesse in wat er speelt op school, leg de gehele verantwoordelijkheid maar lekker bij de leerkracht neer, kan jou niets in de schoenen geschoven worden. Struisvogelpolitiek!

      Beantwoorden
    • t.de jong
      mrt 13, 2015

      Je hrbt het dus echt nog steeds niet begrepen!?

      Beantwoorden
    • Amy
      mrt 13, 2015

      Dit is het probleem, ouders geven teveel uit handen aan de leerkrachten.
      Als je niet weet of je kind iedereen heeft uitgenodigd vraag je het na bij de leerkracht.

      Of inderdaad een paar kindjes uitnodigen.
      Het niet afschuiven onder het mom dan moet de leerkracht het maar in de gaten houden.
      Trouwens je kind liegt dan gewoon zeggen dit is iedereen om een kind buiten te sluiten. Bij ons in huis is liegen niet toe gestaan.
      En dan wraakacties via leukere verjaardagsfeestjes terug. Leer ze meteen aan dat je vriendschap (liefde moet komen)

      Wil je voorkomen dat je kind niet een gast op zijn/haar partijtje geeft die hij/zij niet leuk vind mogen ze gewoon maar een beperkt aantal kinderen uit.

      Beantwoorden
    • Corine
      mrt 15, 2015

      Natuurlijk weet je welke kinderen er in de klas van je kind zitten! Kwestie van de klassenlijst doorlopen lijkt me? Als je alle kinderen uit wil nodigen kom je alle namen dan vanzelf tegen. Je helpt als ouder toch met de uitnodigingen? Bovendien hebben leerkrachten niets te maken met de kinderfeestjes want buiten schooltijd. Als ouder laten we tegenwoordig de school te veel opknappen. Zelf oplossen en met je kind praten dat dit onacceptabel is.

      Beantwoorden
  4. mrt 11, 2015

    ja gebeurde ook bij mijn kleindochter! En de vaste vriendin deed er niets aan, dus men had het kunnen weten. Elk kind heeft wel een vriendje in de klas! En die weten het!
    Het is een afschuwelijke ervaring voor zo’n kind. Leer ze weerbaar te zijn, kost veel aandacht maar het loont! Mijn kleindochter heeft nu een feestje gegeven, een jaar later en iedereen uitgenodigd!

    Beantwoorden
  5. Rozemarijn
    mrt 11, 2015

    ik snap het hele verhaal en in dit geval zeer triest …. Maar toch hebben wij ook een keer bewust iemand niet uitgenodigd. Onze zoon was door deze jongen bedreigd met een mes, zo maar, het andere jochie had er geen reden voor. Ouders waren ook niet te benaderen …ja en dan…. Ik durfde het niet aan om hem er bij te hebben. Met 25 kinderen heb je ogen te kort, wat nou als hij in een onbewaakt ogenblik een kind verwondt? Dan zij wij als ouders wel verantwoordelijk . Het werd dus echt de hele klas minus 1 helaas

    Beantwoorden
    • Moeder van Bram
      mrt 12, 2015

      Staat duidelijk in de tekst dat Bram niemand iets aandoet en geloof me, de juf (en voorgaande juffen) beaamt dit. Hij is enkel soms wat onhandig en heel spontaan.
      Wordt niet begrepen doordat hij op een ander level soms denkt en huilt hierdoor sneller uit frustratie. Hij houdt van dans, zingen en niet van voetbal…dat jongetje heeft notabene een paar weken geleden hier nog gespeeld en vond het jammer toen moeder hem kwam halen…
      Probeert in de pauze wel mee te doen met voetbal omdat hij deelgenoot wil zijn van de klas…hij doet echt zijn best!

      Daarnaast, ik ben notabene ook juf… ik leg niks bij de leerkracht neer, maar begrijp nu des te beter hoe afhankelijk je bent van de leerkracht als je je kind 8 uur per dag op een school achterlaat en met pijn in je buik komt ophalen omdat je niet weet hoe zijn dag is vergaan. By the way, de school pakt dit heel goed op, maar de pijn is hem (en ons als gezin) al aangedaan.

      Hij hoort niet bij de populairste kinderen, maar dat hoeft ook niet. Wordt in vergelijking met klasgenoten weinig uitgenodigd, maar door te relativeren dat er 31 klasgenoten bij hem in de klas zitten en dat ze hem wel aardig vinden, maar dat hij niet bij de beste vrienden hoort, dus dat het gewoon pech is, kwamen we er steeds mee weg.

      Maar nu? Ik kwam er na vrijdag achter dat er nog 1 jongetje niet uitgenodigd was, maar ja twee…dat maakt het niet minder moeilijk…het is de afwijzing die benadrukt dat hij er niet bij mag horen, die pijn doet.

      Bram gaat er heel goed mee om, maar ik als moeder trek het niet. Het buitengesloten worden komt steeds terug. Hij mocht zelfs niet meedoen van een aantal jongens uit de groep met het schoolvoetbaltoernooi omdat hij niet goed is in voetbal…
      Wat gebeurt er in zijn koppie? Hoe ontwikkelt hij zich verder in zijn zelfbeeld. Ik maak me zorgen! Ik wil alleen maar dat hij mag zijn wie hij is en dat ze kijken naar zijn kwaliteiten want hij heeft er zoveel! En niet naar zijn gebreken, want die zijn echt niet groot. Niemand is bang voor hem, ze vinden hem raar. En daar kan je als ouder je kind in opvoeden. Van de week zagen we een kind op de tv met die ziekte dat je lichaam snel oud wordt. Onze jongste schrok daarvan. Logisch, maar we hebben het erover met elkaar en ik hoop dat mijn kinderen anderen nooit het gevoel zullen geven dat ze minderwaardig zijn omdat ze anders zijn! Daar stuur je als ouder in!

      Moeder benaderen? Met het risico dat Bram het op zijn brood krijgt? Te groot!

      Het gaat in de tekst gewoon om het feit dat ouders hun kind moeten helpen in het maken van keuzes. Leer je kind in te zien dat je de maatschappij mooier kan maken.
      Ook ik maak fouten. Heel veel!
      Maar toen mijn zus mij vroeg of ze haar verhaal gebaseerd op Bram mocht plaatsen ging ik akkoord.
      Ik hoop dat mensen die dit lezen en die zich niet bewust zijn van het feit dat zulke kleine gebaren zo een grote invloed kan hebben op mensen, zich bewust wordt van hun eigen handelen en hen nog betere ouders maken!

      Beantwoorden
      • Martina
        mrt 12, 2015

        Ik herken zoveel in jullie verhaal, al ging het bij mij om een dochter.
        Ik kan nog verdrietig worden als ik er aan terug denk terwijl mijn dochter zich eruit heeft weten te ” knokken ” en inmiddels ze allemaal een poeppie heeft laten ruiken. Snapt u?
        Ze is nu bijna 25 en heeft zelf een schat van een zoontje. Ik hoop dat hem nooit overkomt wat haar is overkomen. En om eerlijk te zijn, mij vroeger ook is overkomen. (Misschien dat ik het zelf daarom ook iets moeilijker vergeten kan) ik wens Bram een geweldig leven toe.

        Beantwoorden
      • mrt 12, 2015

        Het klinkt mij heel bekend in de oren, maar dan van de andere kant. Ik was Bram, ik ben nu 33 jaar en pluk er de vruchten van. Ik ben zelfstandig, een individu en red me in elke denkbare situatie die zich voor kan doen, zonder hulp, zonder bevestiging, zonder waardering kan ik vreselijk gelukkig zijn met mijzelf. Dat is in deze tijd een groot cadeau wat ik mijzelf op zeer jonge leeftijd ongewild gaf. Ik heb inderdaad al jong moeten leren dat ik buiten de boot viel, dat ik er niet bij hoorde. Nu weet ik dat dit betekend dat ik niet hetzelfde ben als de rest, dat ik mijn eigen kijk heb op de wereld en mijn leven op mijn manier invulling geef. Ik zie hoe anderen zichzelf vergelijken met de mensen in hun omgeving, hoe zwaar ze tillen aan goedkeuring van de ander en hoeveel onzekerheid ze dat geeft. Ik ken geen onzekerheid, ook al valt alles flink in de soep, ik pak het weer op en probeer het opnieuw. Het is niet te omschrijven hoeveel vrijheid het je geeft om zo te kunnen leven, ik heb daarvoor hard gevochten, omdat ik geen bijval had van ouders, familie of vrienden en er helemaal alleen voor stond en dat in mijn tienerjaren. Maar wat ben ik daar nu blij mee, ik ken weinig die op deze manier gelukkig in het leven staan en genieten. Ik hoop dat Bram ziet dat hij er niet bij hoeft te horen, dat dit niet nadelig is maar betekend dat hij uniek is en het hem kracht geeft waardoor hij op een dag iedereen voorbij zoeft die nog bezig is zichzelf te ontdekken omdat zij niet meer net als de rest willen zijn en zien dat niemand hetzelfde is, dat het moment waarop zij dit nog moeten uitvogelen het moment is waarop Bram heel goed weet wie hij is, dit hebben zij hem namelijk laten zien toen ze hem niet uitnodigde. Ik weet dat het moeilijk is, ik heb mijn eigen zesjarige Bram, ook hij is zoals Bram maar hij weet vanaf het moment dat ik het hem kom meegeven dat het fijn is om anders te zijn, dat het hem de kans geeft de wereld op zijn manier te zien en niet hoe anderen willen dat hij het ziet. Hij staat alleen, maar met zoveel zelfvertrouwen dat de anderen allemaal met hem willen spelen, ook al is hij juist anders dan zij.. Geef het Bram mee, focus niet op het spijtige maar juist op het mooie, het is moeilijk maar het kan. Je geeft hem daarmee zo’n groot voordeel voor de rest van zijn leven. Soms moet je echt door veel verdriet om er iets heel moois voor terug te krijgen.. Liefs!

        Beantwoorden
      • mrt 12, 2015

        Een goed verwoord verhaal.
        Buitensluiten is een van de ergst vormen van pesten. Als een kind wordt buitengesloten van een feestje is dat een signaal dat er gepest kan worden op school.
        Om dit te zien en buitensluiten voorkomen is iedereen nodig, waar het ook gebeurt.
        Bij iedereen bedoelen we alle ouders, school en leerling.
        Immers, als volwassen, ouder of leerkracht, zijn we verantwoordelijk voor het kind, de minderjarige die afhankelijk van ons is. Laten we dat nooit vergeten. Daarom is samenwerking tussen school en alle ouders van essentieel belang, in het belang van ieder kind. Dus als u van uw kind hoort dat er iemand van de klas wordt buitengesloten of niet leuk wordt behandeld door andere kinderen, ga dan naar school en meld dit. Wordt dus geen onderdeel van de zwijgende middengroep. De school van uw kind heeft u nodig, en u heeft de school nodig. Dit alles voor een veilig schoolklimaat en daarbuiten.

        Beantwoorden
      • kaat
        mrt 13, 2015

        Ik ben zelf ook docent en ik vind zeer zeker dat dit niet de taak van de docent alleen is. Maar
        ik lees in het verhaal dat de uitnodigingen uitgedeeld werden in de klas, dan moet het
        de docent toch opvallen dat er twee leerlingen niet worden uitgenodigd? Ik persoonlijk
        zou hier ten alle tijde met de betreffende ouder het gesprek over aangaan. De ouders van de jarige snap ik al helemaal niet, de smoes van ‘ik heb geen idee wie er bij mijn leerling in de klas zitten’ gaat voor mij niet op. Kom op zeg, dit kun je zo navragen. Mijn dochter zou het niet in haar hoofd moeten halen om twee leerlingen niet uit te nodigen. Blijkbaar zijn er dus toch zulke rotte appels in onze maatschappij die het normaal vinden om dit hun kinderen bij te brengen, zij gaan dit weer normaal vinden. Triest hoor, heel triest. Beste ‘moeder van Bram’ ik kan me zo voorstellen dat dit enorm kwetsend is, je wilt niet dat dit een kind, laat staan jouw kind overkomt. Ben blij dat je je kinderen niet op deze manier opvoedt, wat ben je dan arm. Sterkte voor Bram, dit verdient hij zeker niet!

        Beantwoorden
    • Uhm..
      mrt 15, 2015

      Het verhaal is schokkend en zou niet meer van deze tijd moeten zijn.. Maar het is dagelijkse kost!
      Ik lees dan ook de reactie hierboven en denk dan: waarom niet alleen de beste vriendjes? Waarom dat ene jongetje – dat naar mijn mening vreselijk om aandacht vraagt – toch die traumatische ervaring geven? Begrijp me niet verkeerd, wat hij heeft gedaan met het mes is absoluut NOT DONE! Maar hem als enige buitensluiten kan een nog groter negatief effect geven!
      Ik ben zelf nog geen ouder en kan over een hoop gevoelens en gedachten nog niet mee praten, maar wel over het buitengesloten worden, gekke dingen doen om toch gezien te worden.. Ook die kindjes zouden zich niet rot mogen voelen! Want dat jongetje zal nu altijd op zijn ooit zo lege velletje de woorden hebben staan: “ik mocht niet mee..”

      Beantwoorden
  6. Rob van Nes
    mrt 11, 2015

    Ik heb echte een neefje ghad met de naam Bram en ja hij was niet zoals andere kinderen.ik zie zo veel waarde en waarheid in dit verhaal. Het kan niet vaak genoeg verteld worden, dank je wel

    Beantwoorden
  7. A. Noniem
    mrt 11, 2015

    Mijn tweelingzus en ik zijn ook een hele periode buitengesloten. Op de middelbare school. Waarom weten we nog steeds niet. Het is vreselijk kwetsend. Het doet echt pijn.
    Ik vertel wel eens tegen anderen dat ik vroeger gepest ben, maar eigenlijk viel het pesten wel mee. We werden vooral buitengesloten.
    Gelukkig had ik mijn tweelingzus nog, mijn beste vriendin. We hadden alleen elkaar.
    We hebben er beiden behoorlijk wat littekens aan over gehouden (onzekerheid, faalangst, extreem perfectionisme, depressies, e.d.) maar gelukkig heeft het me ook wat geleerd: Ik wil dat mijn kinderen dit nooit overkomt en dat zij dit anderen ook nooit aan doen!!!

    Beantwoorden
    • Always in a rush
      mrt 13, 2015

      Buitensluiten is ook pesten

      Beantwoorden
  8. Laura
    mrt 11, 2015

    Ik was vroeger zo’n kind, dat maar enkele vriendinnen had en niet zo populair was. Maar ik raapt al die uitgestoten kinderen op, als straatkatjes. Maakte ze mijn vriendin, omdat ik het zo zielig voor ze vond, dat ze niemand hadden. Ik heb mijn hele leven en ik ben nu 62 zielige gevallen opgeraapt. Dit bleken vaak de meest waardevolle mensen ( vrienden/vriendinnen) te zijn, met vaak behoorlijk heftige achtergronden. Ik ben nog altijd blij, dat ik ze heb leren kennen als mens en me hun vriendin mocht noemen.

    Beantwoorden
    • annet
      mrt 11, 2015

      zo maar bedreigd…. nee dit is al fout. Een kind bedreigd nooit zo maar. En wat het ook is Rozemarijn, je hebt dit kind nu een reden gegeven waarom het akkoord is dat hij zich buitengesloten voelt. Hij krijgt keer op keer de bevestiging….. wat er ook verder van dit kind in zijn leven komt, jij bent er nu deelgenoot van, jij hebt mede zijn richting bepaald…. Hoe vervelend dan ook en ook aan jou is niets gevraagd, maar je had een andere wending kunnen geven…..

      Beantwoorden
      • Lara
        mrt 12, 2015

        En nu is Rozemarijn in jouw ogen de (mede)schuldige? Haha! Wat dacht je om te beginnen van de ouders van het kind dat het blijkbaar normaal vindt om een mes op zak te hebben. Leef lekker verder in lalaland, Annet.

        Beantwoorden
  9. toos verspagen
    mrt 11, 2015

    geen uitnodigingen voor feestjes verspreiden via de school

    Beantwoorden
    • sd
      mrt 11, 2015

      De uitnodigingen waren nog niet zo confronterend, het moment dat iedereen uit school meeging naar het feest behalve Bram, dat was confronterend…

      Beantwoorden
    • Danielle
      mrt 11, 2015

      Dat scheelt idd wel, maar daarmee voorkom je niet dat iedereen die dag kenbaar maakt naar het feestje te gaan…en jij niet

      Beantwoorden
  10. elies
    mrt 11, 2015

    Helaas ken ik zelf vele van deze verhalen. Zowel uit mijn jeugd, als van mijn kinderen. Helaas zal dit altijd blijven gebeuren, omdat van de 30 kinderen en de ouders daarvan, er altijd iemand tussen zit die dit niet snapt of wl snappen. Mijn kinderen zijn anders dan de meeste, hebben alle drie een eigen () beperking. Ik zeg vaak tegen mijn kinderen: je hoef geen vrienden te zijn, maar behandel iemand met respect, en hou de eer altijd aan je zelf, door beleefd gedag te zeggen en te antwoorden op hun vragen. Wanneer mensen dan niet de moeite nemen ook zo tegen jou te reageren, zeg ze vriendelijk gedag en vertrek. Daar naast blijf ik mijn kinderen zeggen dat ze kanjers zijn op hun eigen manier en dat mensen nou eenmaal allemaal anders zijn. Iemand veroordelen is ten boze, behalve als ze een musdrijf hebben begaan.
    Domme mensen zijn degene die het inzich hebben iets te kunnen, maar het gewoon niet willen doen.
    Idioten zijn de mensen die alleen aan zich zelf denken, geen respect voor andere hebben, het fijn vinden een ander pijn te doen en zelf eigenlijk niets voorsteld.
    Dit zijn de dingen die ik mijn kinderen leer. Want zoals ik vroeger respect miest hebben voor ieder die ouder was dan ik zelf en dit dus ook gewoin had, zo respectloos gaan deze mensen nu met andere om. Respect moet je verdienen, begin bij jezelf. Want wie respecteerd en klaar staat voor een ander krijgt dit zeker terug.

    Beantwoorden
  11. EZ
    mrt 11, 2015

    Wat mooi verwoord en helaas wat herkenbaar. Hier ook een dochter die nooit werd uitgenodigd. De hele klas uitnodigen terwijl je zelf nooit wordt uitgenodigd?….wat een naieve gedachte bleek dat. Ook geprobeerd hier, maar leverde geen uitnodigingen voor het jaar erna op. Zoals het verhaal aangeeft ligt hier een grote veranwoordelijkheid bij de ouders, zij zijn de veroorzakers van dit soort gedrag, maar helaas daar kan je weinig mee. Wat was mijn dochter blij dat ze klaar was met de basisschool en had echt geen enkele behoefte in een net afscheid met haar klasgenoten.

    Beantwoorden
  12. meso
    mrt 11, 2015

    Vroeger… Toen wat ik zo’n kind, en op een dag snap je dat de wereld anders is. Hard, en daar moet je jezelf in redden, jezelf verkopen iedere dag weer tot je met pensioen gaat dan is het over. Nee, toen snapte ik het niet, en gelukkig is dit mijn zoontje nog niet overkomen, maar het blijft een ding van deze consumptie maatschappij, als je net die nieuwe hippe jojo niet hebt kun je er al buiten vallen en je moet beschikken over goede communicatieve vaardigheden om je daar in staande te houden. Jammer, daar zouden kinderen niet mee bezig moeten zijn.

    Beantwoorden
  13. Liss
    mrt 12, 2015

    Helaas word er in elke klas wel één of meerdere kinderen buitengesloten en compleet genegeerd.
    Er word pas gesproken over pesten in een klas als het al te laat is.
    Er zouden momenten moeten zijn op school waar er geleerd word hoe de kinderen met elkaar om moeten gaan, en wat woorden en daden doen met een ander.
    Dit onderwerp word nog niet serieus genoeg genomen en blijft mensen nog achtervolgen vanaf de basisschool- vmbo- mbo- en in latere jaren.

    Beantwoorden
  14. Wendy
    mrt 12, 2015

    Jammer dat er mensen reageren omdat ‘het word afgeschreven op de juf’. Zo lees ik dat nergens terug. Laten we wel wezen de grootste taak ligt bij de ouders zelf. Maar de juffen en meesters hebben wel degelijk verantwoordelijkheid over jou kind de uren dat jou kind op school zit. Al ouder je geen idee wat zich er in die uren afspeelt. En moet je het dus ook hebben van de ogen en oren van de juf / meester. Ik geloof dat er op school wel degelijk ook gesproken kan worden over de verschillen van mensen, hun normen en waarden en hun eigen achtergrond. Let wel: ik zeg ook. Het is niet een kwestie van of/of, als het gaat over het opvoeden van een naar school gaand kind, maar en/en. Ouders en leerkrachten hebben allebei een belangrijke taak in de opvoeding. Ouders de belangrijkste laat dat duidelijk zijn!

    Beantwoorden
  15. Joyce
    mrt 12, 2015

    We nodigen niet de hele klas uit. Maar ik vraag mijn kinderen altijd expliciet of er kinderen in de klas zitten die weinig tot nooit uitgenodigd worden op feestjes. Zo ja, dan nodigen we die zeker uit. Er mag niemand buiten de boot vallen.

    Beantwoorden
  16. Dian
    mrt 12, 2015

    Mijn dochtertje wordt erg vaak uitgenodigd en een vriendinnetje van haar jammer genoeg niet. De moeder van haar vriendinnetje was hier heel verdrietig om en dat brak mijn hart weer. Ik heb het volgende plan bij school neergelegd…als iedere ouder nou eens rond de verjaardagtijd van zijn/haar kind aan de juf of meester van het kind vraagt welke kinderen een beetje buiten de boot vallen met uitnodigingen, nodig die kinderen dan ook uit !!! De leerkrachten weten beter dan de ouders hoe het er in de klas aan toe gaat en op deze manier kunnen wij als ouders dit thuis bespreken met onze kinderen en vragen ” hoe zou jij het vinden als jij nooit gevraagd zou worden ?” Ik doe het nu al een paar jaar op deze manier en alle feestjes waren super !

    Beantwoorden
  17. miran
    mrt 12, 2015

    tjsa.. als ouder breekt je hart..en toch kan je er niets aan doen.. kinderen moeten dit allemaal zelf ondervinden en leren, je kan als ouder alleen maar je steun geven en ze begeleiden.. overal heb je kinderen die buiten de boot vallen.. ouders aanspreken vind ik onzin.. ze zullen wel hun reden hebben. en daar hoef jij het niet mee eens te zijn maar voor hun zal die gegrond zijn. mijn oudste zoon heeft een keer meegemaakt dat er een feestje werd gehouden door twee klasgenoten en dat alle jongens waren gevraagd behalve hij en nog een jongetje.. dat andere jongetje is volgens mijn zoon het “irritantste ventje van de klas” en tjsa.. zo ineens werd hij op deze manier ook onder die noemer geschoven.. heel vervelend en sneu. maar je staat dan wel machteloos.. uiteindelijk mocht hij dan wel mee, want er waren afzeggingen, ja mijn eerste reactie was dikke doei! eerst niet! nu ook niet! maar wie ben ik als hij zo graag wil! ( uiteindelijk kon hij toch niet ivm voetbaltoernooi, wat ik helemaal niet erg vond). en pesten. ja. dat is heel vervelend.. maar driekwart van de pesters heeft niet door dat wat zij doen daadwerkelijk pesten is. veel zien het als een onschuldig geintje.. het enige wat je kunt doen is de pester duidelijk maken dat je niet alles zo maar kunt zeggen want dingen kunnen kwetsen en de gepeste wat harder bewust maken van het feit dat het pas pesten wordt als jij het toelaat je te raken.. maar dan heb ik het even niet over de extreme gevallen he! een juf/meester kan nog zo graag willen. het is gewoon onmogelijk .. hoe vaak hoor je wel niet “juf doet er niets aan” ja wat moet je er aan doen? zeker als je het niet hebt zien gebeuren met je eigen ogen kan je niet meteen en conclusie trekken.. het enige wat je kunt doen is de kinderen het gevoel geven dat ze gehoord worden, dat geld voor ouders, maar ook voor leerkrachten!

    Beantwoorden
  18. Kees
    mrt 12, 2015

    Het is allemaal net door welke bril je kijkt. Je eigen kind is altijd perfect en pest niet en doet geen rare dingen enz, enz. Maar misschien is onze Bram helemaal niet zo’n lieverdje en is er een gegronde reden, waarom ze hem er niet bij willen hebben. Misschien is onze Bram een treiterkop van de 1e orde. Zoek nu eerst eens uit, het waarom en dan kunnen we conclusies trekken,

    Beantwoorden
  19. Nedely
    mrt 12, 2015

    De discussie die het losmaakt vind ik al bijzonder.
    Misschien ben ik in mijn brief wat puntjes vergeten, ik ben ook maar een mens.. ik zal zo een rode pen erbij pakken. Voor mijzelf.
    Ik las net een reactie van iemand ergens op Facebook waar ik volledig achtersta.

    “de essentie van het verhaal (en de reden dat ik het deelde) is dan ook dat het bij de basisopvoeding van kinderen hoort (wat mij betreft) dat het helemaal geen probleem is dat je sommige kinderen meer mag dan anderen. Ik zelf mag ook graag zeggen dat de helft van de wereld m’n bloed wel kan drinken omdat ik een botte klootzak ben, maar ik 3 miljard potentiele vriendjes nog steeds genoeg vindt. Meer en minder mogen is part of life, net als pesten inderdaad – wie denkt dat je pesten uit kunt bannen moet eens na gaan denken over hoeveel succes de pacifisten dezer wereld al eeuwen hebben met oorlog uitbannen.

    Maar de crux is: je mag mensen best minder mogen, maar uitsluiten is een grote stap verder. Ergo of je nodigt je vriendjes uit, of de hele klas. En nee, geen enkel kind heeft 24 vriendjes in een klas van 25.”

    Beantwoorden
  20. Caroline
    mrt 12, 2015

    Maar waarom ga je niet eerst rustig het gesprek aan met de ouders? Misschien realiseren zich helemaal niet dat dit gebeurd is?

    Beantwoorden
  21. Jolanda
    mrt 12, 2015

    Ik was zelf als kind degene die buiten de boot viel, maar die enekel keer dat er bij ons een feestje voor de hele klas was dan was ook echt iedereen uitgenodigd. Dat is dan ook welgeteld 1 keer gebeurd.

    Omdat ik zelf zo gepest ben heb ik mijn kinderen altijd duidelijk verteld wat pesten met je doet. Dat een keer een vervelende opmerking maken misschien voor jou geen pesten is, maar dat het gepestte kind vaak van meerdere kinderen die ene op erking krijgen en dat alles bij elkaar maakt dat het kind het wel als pesten ervaart.

    Mijn jongste twee is dit ook overkomen. Zij kwamen in 2010 op een nieuwe school. En in hun klas werden ze in het begin met argus ogen bekeken. Geen probleem, het voordeel van hen als tweeling is dat ze elkaar hadden. Van lieverlee kregen ze wel vriendinnetjes maar voor sommige kinderen én ouders bleven ze de nieuwkomers. Een meisje en een jongen uit hun klas mochten samen een feestje geven voor de hele klas, hartstikke leuk, alleen die van mij waren niet uitgenodigd. Even waren ze teleurgesteld en vervolgens kwam er een een gelaten reactie “lekker belangrijk, wij maken het samen wel gezellig, hoeven we ook geen cadeautjes te kopen”. Omdat ik sommige moeders had horen praten dat die nieuwe er wat hun betreft niet bij hadden gehoeven ((de juf hadden ze op hun vorige school ook gehad en dat stak bij die ouders) want ze werden vast voorgetrokken door hun juf. Sterker nog het werd ook aan de juf gemeld dat ze het niet zouden pikken als die nieuwe voorgetrokken zouden worden. De juf maakte een afspraak met de meiden en legde het ze uit en vertelde hen er ook bij dat ze zich er niks van aan zou trekken omdat zij wist dat ze gewoon leuke meiden waren. Met de vriendinnen die ze wel hadden hadden ze een geweldige tijd.

    Nu zitten ze op het voortgezet onderwijs, niet in dezelfde klas. Na het eerste jaar moesten ze van klas wisselen en waar een van hen het eerste jaar populair was ligt ze nu helemaal niet goed in de klas. Ze kan niet wachten op het nieuwe jaar, nieuwe ronde nieuwe kansen.
    Haar zus is daarin tegen wel populair in haar klas en tot mijn vreugde vroeg haar mentor haar bij het ouder gesprek of ze een meisje dat juist buiten de groep valt een beetje op sleeptouw zou willen nemen, zorgen dat het kind niet eenzaam is in de grote groep. En zij zei volmondig ja, zonder enige twijfel.

    Voor de ouders de rol om je kind te leren wat pesten is en dathet zo niet bedoeld is en daarna kan de leraar of docent hier best op in haken en het kind een zekere verantwoordelijkheid geven.

    Beantwoorden
  22. w
    mrt 12, 2015

    ach wat erg voor bram. Toen ik jong was heb ik iets soortgelijks meegemaakt. Ik hield mijn kinderfeestje, iedereen mocht en zou ook komen.. Ineens vesloot een populair meisje bewust haar feestje ook op die dag te houden.. Van de 24 kinderen die zouden komen, is er eentje geweest.. Die meid is ook nog jaren mijn vriendin geweest.. Ik weet nog wel hoe intens verdrietig ik was…

    Beantwoorden
  23. Mieke Witteveen
    mrt 12, 2015

    Helemaal waar…. heel mooi geschreven Bram’s tante…… en wat triest dat de volwassen opgevoed moeten worden, om hun kinderen op te kunnen voeden…..
    Zoiets zou vanzelf sprekend moeten zijn!
    Ik was zelf een jonge moeder, streng maar rechtvaardig…. En hield me aan de 3 R’s…. Rust Regelmaat en Reinheid….
    Toen de meisjes begonnen, te giebelen over ” Zeemanskleren” , heb ik ook meteen uitgelegd, dat niet iedereen alles maar kan betalen, en dat ik dus wilde dat ze daar mee stopten….
    Verder zou ik wel contact hebben op genomen, met de ouders van de jarige, om uitleg te geven, hoe verdrietig Bram was….

    Ouders leer je kinderen, de doodnormale dingen:
    – niemand buitensluiten
    – ruim troep op in de prullenbak
    – van dieren blijf j af
    – voor ouderen heb je respect
    – geef de juiste basis mee

    Zo worden ze gelukkige mensen… met fatsoen….respect….etc…..

    Beantwoorden
  24. randy
    mrt 12, 2015

    Als het zo is dan is t heel triest.maar waar is het op gebaseerd dat de hele klas is uigenodigt?uit de mond van t mannetje of door feiten.kinderen kunnen de dingen soms onbewust verdraaien..ze zeggej al snel maar al die andere kindjes mogej het wel,al die andere kindjes krijgen ook een hondje.en in hun belevenis is dat ook zo.al zijn t dr maar twee…..dit is niet aanvallend bedoeld…eigenlijk hoop ik dat t zo gegaan is.want als t niet zo is dan betekend t dat dit echt zo gegaan is en dan doet t als tante en mama veel verdriet je zoontje/neefje zo te moeten zien

    Beantwoorden
  25. Sofia
    mrt 12, 2015

    Vergeet niet dat het om de jarige gaat de Brammetjes zullen wel een reden gegeven hebben om niet gevraagd te worden ! Het gebeurt Slovaak dat de zgn slachtoffers zielig gevonden worden ! Denk daar heel anders over ! Heel goed dat ze kiezen wie ze willen en durven te zeggen wat ze niet willen !

    Beantwoorden
    • Amy
      mrt 13, 2015

      Niemand zegt hier dat je altijd iedereen uit moet nodigen maar nodig dan een paar kinderen uit. Beetje raar het nu draaien alsof Bram geen slachtoffer maar een dader is. BAH!!

      Beantwoorden
    • Always in a rush
      mrt 13, 2015

      Uhh, sinds wanneer vraagt een kindje om gepest te worden?? Dus als hij niet van voetbal houdt (toch probeert om opgenomen te worden in de groep/klas) maar wel van dansen houdt, dan vraagt hij erom om gepest te worden)?
      Is dat niet een beetje raar?? En vaak gaan Brammetjes uiteindelijk ‘raar’ gedrag vertonen omdat ze zichzelf geen houding meer weten aan te nemen in een klas!

      Maar ja, we leven in een wereld die verre van ideaal is! En daar kom ik op jouw punt: het is inderdaad goed dat ze zeggen wat ze wel en niet willen!!!! Dat moet ook zeker! Alleen jammer dat niet alle ouders de tijd nemen om in gesprek te gaan met hun kinderen!

      Beantwoorden
    • Francien
      mei 21, 2015

      Inderdaad Sofia ,die Brammetjes hebben grote oren ,een brilletje of zijn motorisch minder sterk of,hebben een rare moeder of ADHD .Daarom geven ze aanleiding toch !! om gepest te worden .Kijk eens anders naar zo,n kind .Durf je nek uit te steken en overleg met andere ouders hoe dit kind meer bij de klas betrokken kan worden .Je helpt dan niet alleen Bram en zijn ouders maar bewijst de andere kinderen ook een dienst om niet meer zoveel te ,,hoeven ,,pesten ,.Slechte bejegening naar mensen toe zet venijn vast voor je verdere ontwikkeling .

      Beantwoorden
  26. moeder Eline
    mrt 12, 2015

    Als ouder mag je geen enkel kind buitensluiten om zo het goede voorbeeld te geven! Lief zijn en samen delen! Kinderen moeten toch een goed voorbeeld hebben om niet onaardig en kwetsend te zijn naar andere kinderen. Dus een beter milieu begint bij jezelf. En iedereen uitnodigen behalve die ‘ene’ dat gebeurde sowieso niet bij mij! Dan ook geen feestje! Zo ga je niet met andere kinderen/mensen om!

    Beantwoorden
  27. mrt 12, 2015

    Wij hebben beide 5e klassen (groep 8) uitgenodigd en een naar meisje niet omdat ze altijd heel krengerig was tegen mijn zoon, die dat sowieso al niet goed kan hebben. Ze deed het ook nog waar zijn geheime liefde bij was. We hebben het er uitgebreid over gehad of het wel of niet kan, maar bij hem zat het diep dus toen maar niet, het was ZIJN feestje. Ik heb er wel keihard over gelogen dat het ‘per ongeluk’ was want ik kend ehara helemaal niet, ze zit in de andere klas.
    We hebben bijna een jongetje dat zich enorm misdroeg op zijn eigen verjaardagsfeestje, dat zag ik wel gebeuren, op een haar na ont-uitgenodigd. Dat heb ik wel tegen hem gezegd, want ze zijn nu 11 dan moet je ook consequenties van je gedrag te horen krijgen en evt te merken.

    Beantwoorden
  28. Eric
    mrt 13, 2015

    Wat een gedoe zeg! Inderdaad, dit is een hele nare ervaring voor “Bram”. Of het nu hem betreft, een andere jongen of meisje van zijn leeftijd, of wie dan ook.
    Maar wees eens eerlijk, het feestje wordt gegeven door de jarige. Als jij jarig was, zou je dan die ene uitnodigen, waar je altijd ruzie mee hebt? Ja, misschien doe je dat wel. Omdat je sociale normen hebt geleerd over de jaren heen. Over de jaren heen! Dat heeft een kind dus niet. Ook deze jarige niet. Nog niet. En het is wel zijn/haar feestje. En de ouders van deze jarige moeten de wens van hun kind respecteren. Respect is een wederzijds iets en een gebrek aan respect voor ieders persoonlijke keuzes is iets waar wij allemaal wel eens wat meer aan zouden moeten doen. En waar beter daarmee te beginnen, dan bij onze kinderen. Wij moeten hun de vrijheid geven om deze keuzes te kunnen maken, ook wanneer wij het er niet helemaal mee eens zijn. Respect voor individuele vrijheid. We mogen van niemand verlangen dat hij/zij tijd doorbrengt met iemand anders, simpelweg omdat “dat zo hoort”. Het hoort de keuze van de persoon zelf te zijn, of hij/zij dit wel of niet doet. En hoe spijtig ook voor “Bram”, je kan er beter vroeg achter komen dat iemand je liever niet in zijn/haar buurt heeft, dan na jaren lang een goede vriend te denken te hebben en pas na jaren van huichelarij er achter komen dat je zogenaamde vriend, je eigenlijk nooit gemogen heeft, maar simpelweg had geaccepteerd omdat “dat zo hoorde”.

    Beantwoorden
    • Connie
      mrt 13, 2015

      Beste Eric

      het gaat niet om ruzie maar om pesten, iemand bewust buiten sluiten. Dit is iets wat je hele leven vaak blijft achtervolgen. Ik begrijp dat het de keuze is van het kind maar toch moet je in toekomst nog wel vaker keuze’s maken waar je niet altijd helemaal achter staat.

      Beantwoorden
    • Amy
      mrt 13, 2015

      Dit is niet eens meer krom maar zo rond als een hoepeltje. De redenatie kinderen moeten de sociale normen en waarden leren. Maar als ouder moet je ze niet bij sturen want ze hebben keuze vrijheid waar leren ze de normen en waarden dan??? Jou kinderen zeker bij de leerkracht? Nou zoals bij je vorige bericht al is geschreven de ouders, leerkracht en het kind moeten het samen doen. De keuze die er dan is die de juiste zou zijn is al door meerdere mensen hier uitgelegd. Of iedereen of een paar mensen je vind sowieso niet iedereen in je klas even leuk.

      Beantwoorden
  29. Hetty
    mrt 13, 2015

    Eigen talent, is belangrijk voor kinderen. Als Bram super enthousiast is over b.v paarden, tractors, schilderen of fotografie dan kan hij i.p.v naar dat drukke feest te gaan. Zich helemaal uitleven/verder ontwikkelen in z’n hobby’s. Het is niet leuk, schrijft een kind dat vroeger ook nooit uitgenodigd werd of feestjes. Echter ik zie nu welke bijzondere effecten dit op mijn ontwikkeling heeft gehad. Ik ga mijn eigen weg, voel me vrij. Het is absoluut niet gemakkelijk maar eens zo trots als het je dan ooit lukt. Op moeilijke momenten heb ik mijn hobby die me ondersteund, ik ben supertrots. Wordt ik uitgenodigd voor een feest dan is dat ok, zo niet ook goed.

    Beantwoorden
  30. saar
    mrt 13, 2015

    Nou sofia,
    Zoals ik jou stukje lees heb jij vast dat kind dat iedereen uitnodigt op een1 na.
    Ik weet niet of je dan goed bezig bent.

    Beantwoorden
  31. Lotte
    mrt 13, 2015

    Ik, 42 jarige moeder van 2 tieners heb al ongeveer vanaf mijn 16de jaar een goede vriendin.
    Zij heeft ook bij mij in de klas gezeten op de lagere school maar toen gingen we niet met elkaar om
    Afentoe praat ze erover hoe erg ze gepest is op de lagere school en hoeveel moeite ze daar me heeft gehad.
    Zij kan zich niet voorstellen dat ik (en waarschijnlijk nog wel een paar klasgenoten) daar zo weinig van hebben gemerkt.
    Ik kan me nog wel herrinneren dat ze vaak alleen was, zij was echt een “paarden meisje” als enige in de klas, maar dat pesten dat is me een beetje ontgaan.
    Voor haar bestond de klas uit 2 groepen, pesters, en kinderen die haar negeerden (daar hoorde ik dus bij)
    In haar beleving probeerde ze zo graag een goede vriendin te worden maar liep ze altijd een beetje achter de meute aan die haar soms wel en soms niet tollereerde.
    Wat ik hier mee duidelijk wil maken is dat kinderen het soms niet door hebben laat staan de ouders.

    Beantwoorden
  32. Connie
    mrt 13, 2015

    Heb het zelf vroeger ook mee gemaakt. Maar daar was het zo erg dat mij werd aangeraden (door de leraren/directeur) om niet mee op schoolkamp te gaan want ze zouden mij toch maar de gehele week gaan pesten. Tegenwoordig worden de pesters al wat beter aangepakt. Maar jammer genoeg bestaat het nog steeds. Dus ouders leer je kinderen ook anders te denken.

    Beantwoorden
  33. Peter
    mrt 13, 2015

    Blijkbaar hebben de ouders van Bram hem onvoldoende sociale vaardigheden geleerd. Jammer om dan bij anderen de verantwoordelijkheid te leggen om dat maar goed te maken. Een kind is ook niet per ongeluk brutaal maar slecht opgevoed. Dat hij daardoor niet bij iedereen goed valt is zijn ouders aan te rekenen. Help Bram om wel geaccepteerd te worden, niet door een groep te dwingen.

    Beantwoorden
    • Lenne
      mrt 14, 2015

      Peter, ken jij de ouders van Bram en heb jij meegemaakt op welke manier ze bezig zijn geweest met de sociale vaardigheden en weerbaarheid van hun kind? Blijkbaar, om jouw eigen term te gebruiken, een term die een conclusie aangeeft. En een conclusie kun je alleen trekken als je op de hoogte bent van de achterliggende feiten. Maar dan nog vind ik het vrij beschuldigend klinken als je zegt dat het Brams ouders is aan te rekenen dat hij niet bij iedereen goed valt. Niet ieder kind is hetzelfde, niet ieder kind reageert hetzelfde, niet ieder kind leert even snel en niet ieder kind is even gevoelig. Als ouders kun je niet álles beïnvloeden. Volgens mij is dat ook niet het punt waar dit verhaal om draait, maar gaat het over ‘iemand in zijn waarde laten, ook al is hij anders dan anderen’. Dat we in het ‘hoe we dat doen’ van mening verschillen, is niet erg. Het gaat erom dát we het doen, dat we het in elk geval proberen. Dan wordt het leven voor zoveel mensen een klein beetje prettiger.

      Beantwoorden
  34. Valentine
    mrt 13, 2015

    In mijn hele jeugd ben ik op niet 1 feestje geweest. Nergens ben ik ooit uitgenodigd. Later had ik een reünie van deze klas en ik ging. Inmiddels was ik behoorlijk leuk uitgepakt en al lang niet meer het onzekere kind van vroeger. Ik heb me werkelijk kapot gelachen om de stumpers waar ik vroeger tegenop keek. Waarom, vroeg ik mezelf af, dacht ik dat ik daar bij wilde horen?
    Zeer deed het natuurlijk wel. Op de middelbare school ging het al niet beter. Ook thuis had ik geen veilige basis en op school had ik ook niemand. Dat zou mijn kinderen nooit gaan gebeuren, daar was ik van overtuigd, want daar zou ik wel voor zorgen.
    Nou, vergeet het maar, mijn meisje zit nu in de laatste klas van de basisschool en de vlag gaat uit als ze naar het middelbaar gaat. Wat een vreselijke klas heeft dat kind. Van de meiden in de klas hebben 4 meisjes dit jaar een feest gegeven waarbij ze de hele klas uitnodigden, behalve natuurlijk mijn kind. Als moeder kan ik bijna niet meer vriendelijk doen tegen de ouders of die kinderen.
    Mijn kind is het stille dromerige meisje dat nooit van zich laat horen. Dat nog erg kinds is en niet bezig is met jongens, make-up en zoenen. Die meiden vergeten haar en mijn dochter zit met het doorboorde hart. Gelukkig snapt ze heel goed waarom het is. Zij houdt van leren, is een heel slim kind, de andere meisjes hebben stuk voor stuk een kader of tl advies gekregen. Niks mis mee, maar wel op een ander niveau en nu begrepen we ook waarom ze haar grapjes nooit snappen.
    En ik weet dat ze later hierop terugkijkt en een middelvinger kan opsteken naar hen allemaal. Dan mag die popietroela van nu haar plee schoonschrobben!

    Beantwoorden
  35. Daantje
    mrt 13, 2015

    Ook een heel herkenbaar verhaal voor mij. Mijn dochter heeft dit in groep 5 meegemaakt. Alle meisjes mochten naar een kinderfeestje van een meisje uit de klas, behalve zij. Ze gingen met z’n allen pizza bakken bij de pizzeria in het dorp direct uit school op woensdagmiddag. In de kring op school werd er over gesproken. Mijn dochter kwam vol verdriet thuis. Waarom mocht zij niet mee? Ik wist het niet, had geen antwoord voor haar. Ik was ook erg verdrietig. Ik ben wel naar de moeder gegaan en heb het gevraagd. Er was eigenlijk geen reden, gewoon vergeten, moeder wist eigenlijk niet dat niet alle meisjes waren uitgenodigd, kindje had zelf namen genoemd. Ook bij ons zijn er klassenlijsten, ik ken wel alle kinderen in de klas, het zijn er maar 19, waarvan toen 12 meisjes. Ik vond het een slap excuus. Ik heb er staan huilen in de gang en heb gezegd dat dit buitensluiten een vorm van pesten is, daar was de moeder het niet mee eens. Ze vertelde wel zelf dat ze vroeger ook gepest was en dat haar dochter ook overal buiten viel omdat ze ADHD had. Ik zei haar toen dat ze dus eigenlijk zou moeten weten hoe wij ons voelden. We hebben het ook nog besproken met de juf in de klas, die snapten ons gevoel maar konden natuurlijk hier niets aan doen omdat het buiten schooltijd valt. De volgende dag moest mijn dochter nog wel horen hoe leuk het was geweest. Nu ik het verhaal van Bram lees komt alles weer naar boven. Nog steeds wordt mijn dochter niet vaak uitgenodigd in de klas. De meesten mogen maar 5 a 6 kindjes uitnodigen en het zijn steeds dezelfde die mogen komen, Misschien omdat mijn dochter ook wel “anders” is, onlangs is er ADD geconstateerd. Het geeft wel veel verdriet en onbegrip bij haar. Maar ook zij gaat er komen, daar ben ik van overtuigd, ook al is de weg moeilijker net als bij Suus van de reacties hierboven. Ze is een heel lief, zorgzaam persoon met veel humor en doorzettingsvermogen en veel talenten en gaat haar eigen weg. Bedankt Suus voor je mooie reactie en ik hoop dat dit voor Bram van dit verhaal ook gaat gebeuren. Dat hij ondanks zijn verdrietige momenten op de basisschool een krachtig persoon gaat worden die zijn talenten gaat ontwikkelen en mensen zal ontmoeten die hem wel accepteren.

    Beantwoorden
  36. Daantje
    mrt 13, 2015

    Ik wil nog even reageren op de reactie van Peter. Wat een ontzettend domme reactie van je. Als je niet weet waar je over praat kun je beter niets plaatsen. Waar haal je het woord brutaal vandaan? Of slecht opgevoed? Heb ik nergens zien staan. Ik zie staan een vriendelijke jongen. Ben je nu ineens brutaal of slecht opgevoed als je “anders” bent dan anderen? Omdat je verlegen bent of dromerig of niet een meeloper wilt zijn?

    Beantwoorden
  37. Always in a rush
    mrt 13, 2015

    Iedere avond ging de telefoon ‘ heb jij dit en dit over mij gezegd’ uhh nee

    Beantwoorden
  38. A
    mrt 14, 2015

    Hallo, Ben zelf op mijn 25e nog geweerd van een bruiloft waar iedereen uitgenodigd was behalve ik. Weet niet meer of ik meebetaalt heb aan het cadeau. Ik geloof het daarom niet. Is ook wat. Loop er nog steeds mee maar durf niet voor uitleg op pad…

    Beantwoorden
  39. Guusje
    mrt 14, 2015

    Ik was ook een Bram. Ben jarenlang buitengesloten omdat ik ‘anders’ was (in mijn geval slim). Ik ben inmiddels achter in de twintig, maar worstel nog steeds met mijn zelfvertrouwen. Al die jaren van ‘ga weg’ hebben me geleerd dat ik minderwaardig ben en het is bijzonder moeilijk dat eruit te krijgen, ook al weet ik best dat iedereen gelijk is. Het voelt nog steeds anders. En weinig zelfvertrouwen siert een mens helaas niet.

    Beantwoorden
  40. Laura
    mrt 14, 2015

    Wat natuurlijk ook nog een optie is, dat de ouders van de jarige wel degelijk een uitnodiging meegegeven hebben, maar dat de jarige zelf besloten heeft Bram over te slaan. Uitnodigingen worden vaak in de pauzes uitgedeeld, en geen enkele volwassene heeft daar zicht op. En inderdaad: geen taak voor de school, maar voor de betreffende ouders zelf!

    Beantwoorden
  41. Ellen
    mrt 15, 2015

    Van mijn ouders geleerd: Wat gij niet wilt dat u geschied doe dat dan ook een ander niet. Toch maar weer invoeren die gezegden en spreekwoorden ze vertellen ons op een simpele manier wat wel en niet kan/hoort.

    Beantwoorden
  42. Leontine
    mrt 16, 2015

    Ik zit zelf in het onderwijs en ik kan aan het begin van het schooljaar al bijna voorspellen of er gepest gaat worden en door wie en wie het slachtoffer gaat zijn. De pesters weten nl precies wie ze moeten hebben, dus voor een leerkracht is het echt niet zo moeilijk om dat ook te zien en in de gaten te houden, er zijn goede “pester” – en “slachtoffer” profielen te maken. Ik heb ook vaak kringgesprekken met de hele klas over pesten en buitensluiten en (in simple vormen) over de relaties in de klas; ik laat meestal ook geen groepjes kiezen bij gym of bij projectjes, ik bepaal zelf de groepjes en die wisselen per keer. Samenwerking met de ouders is onmisbaar, zeker wanneer er echt pestpatronen ontstaan in de klas. Ik ben er ook zeker voorstander van om allerlei aktiviteiten te ondernemen waarbij alle kinderen hun talenten en vaardigheden kunnen demonstreren, zo zijn sommige kinderen heel goed in sport, anderen in tekenen, of toneelspelen of wat dan ook….het is voor kinderen goed om te zien dat iedereen andere dingen goed kan en dat je van elkaar heel veel kunt leren…..het is heel verhelderend als een pestkop ineens ziet dat hij van zijn slachtoffer iets kan leren….kinderen gaan elkaar zo echt met andere ogen bekijken…..Kinderen uitsluiten zou nooit mogen gebeuren, ik zeg niet dat ik dat altijd 1000 % kan voorkomen maar ik ben er wel heel alert op en maak het altijd bespreekbaar….sterkte voor Bram, heel triest dat hem dit overkomt, ik hoop dat zijn leerkracht dit gewoon eens als kringgesprek aan de orde zal stellen, niet persoonlijk maar in het algemeen en dan de reacties eens bekijken……heel leerzaam

    Beantwoorden
  43. Rene
    mrt 17, 2015

    Bijna 80 reacties op dit stuk. Veelal mensen die weten wat het is om jong geleerd te hebben dat niemand te vertrouwen is. Het buitensluiten van kinderen heeft een verwoestend effect op de rest van het leven van dat kind. Als je moeite hebt met het vertrouwen van mensen gaat dat ten koste van het aangaan van relaties. En dat maakt het leven heel zwaar.
    80 reacties. Dat zijn veel mensen die weten hoe het voelt. Misschien zijn er veel mensen bij die het leven vaak niet meer zien zitten. Mensen die nu nog eenzaam zijn.Omdat eenzaamheid bekend is. En dus veilig.
    Mensen zet er net als ik een jaar of 4 geleden een streep achter. Als je je bewust bent van waar je gevoel vandaan komt kun je er misschien over heen stappen. Als je je open stelt voor andere mensen krijg je daar zoveel voor terug. Houden van mensen is voor mij een eerste levensbehoefte geworden.
    Voor al die mensen die een leven lang kampen met de gevolgen van buitensluiten en pesten wil ik zeggen…. Het kan anders echt. Ga eens praten met een hulpverlener. Maak een begin. Ik was 40 toen ik opnieuw begon te leven. En het leven is prachtig….

    Beantwoorden
  44. Fiona
    mrt 30, 2015

    Mijn dochter wordt sinds groep 3 van de een op de andere dag bij niemand uitgenodigd. Gesprekken met de school gaf geen resultaat. Gesprekken met ouders tot op zekere hoogte, maar wat doe je als ouders tegen hun kinderen zeggen dat ze niet tegen iedereen aardig hoeven te doen? Met als gevolg dat mijn dochter voor haar vriendinnetjes buiten school en de kinderen van mijn vriendinnen de meest geweldige verjaardagsfeestjes krijgt. Skiën, roofvogelworkshop etc. Als ze maar niet het gevoel heeft dat ze iets tekort komt.

    Beantwoorden

OhJaJoh?! Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lieve NS…

Next Story »

Lieve EO…

Whatever

Wat denk jij dan?!

Heb jij ook Five Guys al geprobeerd? Wat vond je er van?

Bekijk resultaat

Laden ... Laden ...
Close